مرکز مشاوره و پاسخگویی



ﺍﺻﻞ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﺮﺩﻥ

ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻲ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ  ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﺮﻭﺍﻳﻲ ﻭ ﺗﺤﻜﻢ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺋﻢ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ...،

ﺍﻛﻨﻮﻥ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻛﻮﺩﻙ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺍﻧﻘﻴﺎﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﻣﺮﺗﺐ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺍﻣﺮ ﻭ ﻧﻬﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ 

ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺗﻘﺎﺿﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﻛﻮﺩﻙ ﺩﺍﺭﻳﺪ ﺣﺘﻲ ﺍﻻﻣﻜﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﺳﻮﺍﻟﻲ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﻨﻴﺪ .

ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺜﺎﻝ ﺑﮕﻮﻳﻴﺪ:

ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻱ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﻇﺮﻭﻑ ﺑﻪ ﺁﺷﭙﺰﺧﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻲ ؟


 ﺩﻟﺖ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺍﻳﺖ ﻳﻚ ﻗﺼﻪ ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﮕﻮﻳﻢ ؟


 ﺁﻳﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻲ ﺍﻳﻦ ﻛﺘﺎﺑﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺮﺟﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭﻱ ؟


 ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺶ ﻛﻨﻢ ﺍﻳﻦ ﺻﻨﺪﻟﻲ ﺭﺍ ﺑﺒﺮﻱ ﺗﻮ ﺁﻥ ﺍﺗﺎﻕ ؟

 ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ آﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﻳﺎ ﻧﻮﺟﻮﺍﻥ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻭﺳﻊ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ ﻛﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ ، ﺍﺯ ﺍﻭ ﻛﻤﻚ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﺪ ﺗﺎ ﺭﻭﺣﻴﻪ ﻭ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻭﻣﺸﺎﺭﻛﺖ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺷﻮﺩ ، ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ : ﻛﻮﺩﻙ ﻳﺎ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺤﻴﻂ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺁﻣﻴﺰ ﺭﺷﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ، ﺍﺯ ﺭﺷﺪ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻗﺎﺩﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﻨﺪ .


کپی برداری با ذکر منبع بلامانع می باشد.


۹۵/۰۹/۲۳
آنوش نیکوبخت

تربیتی

والدین

کودک

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی